Geef de pen door: Helen

Mijn naam is Helen Veringmeier, instructeur bij de NZRB.

Het zwemmen vond ik in het begin niet leuk. Achterop de brommer van mijn vader naar het zwembad ik Oegstgeest. Huilend stond ik aan de kant van het openlucht bad. Het ging niet vanzelf maar uiteindelijk heb ik mijn diploma a behaald in Lisse. Vanaf daar kwam ik terecht bij de NRB (de Noordwijkse Reddings Brigade, en daar ging het prima. Ik had het naar mijn zin en behaalde het ene brevet na het andere. Toen ik een jaar of 16 was werd ik gevraagd om te helpen bij het instructieteam en van het een kwam het ander. Ik ging verder leren en heb toen meerdere instructeursdiploma’s gehaald. Ook heb ik, vanaf de oprichting van de NZRB in 2000, het secretariaat mijn hoede gehad. Een leuke en leerzame tijd waarin je de vereniging vanaf een andere kant leert kennen.

Naast het lesgeven, ben ik ook examinator en praktijkbegeleider. Als praktijkbegeleider leid je instructeur op tijdens de zwemlessen. Zij moeten zich hierin natuurlijk wel gaan verdiepen, er moet een lesvoorbereiding gemaakt worden. De les wordt vervolgens gegeven onder de verantwoordelijkheid van de praktijkbegeleider en uiteindelijk wordt de les geëvalueerd waarbij de aandachtspunten/ leermomenten besproken worden. Dit is toch gauw een traject van 1à 2 jaar waarbij je met een instructeur intensief bezig bent om hem te scholen tot instructeur.

Ik heb het prima naar mijn zin bij de NZRB. Wat ik o.a. zo mooi vind aan deze vereniging is het instructeursteam, wij hebben instructeurs van alle leeftijden en kunnen allemaal goed met elkaar overweg. Van mijn familie lopen er zelfs 3 generaties rond, mijn vader Piet Heemskerk, daarna mijn zus Edith van Egmond en ikzelf en vervolgens sinds dit jaar mijn zoon Lennart Veringmeier. Ik vind het heel bijzonder dat wij met elkaar betrokken zijn bij deze verening.

Momenteel geef ik alleen de kleinsten les, een hele bijzondere groep. Hun eerste zwemles, vaak wat onwennig komen ze op zwemles en heb je tijdens die les soms wat huilertjes. Daar sta je dan, met 3 huilende kinderen om je vastgeklemd. Maar gelukkig is dat na een paar weken meestal weer over en zie je ze heerlijk in het water spelen. Als je dan door het dorp fietst, hoor, word je enthousiast begroet met; hoi zwemjuf!

Het is en blijft bijzonder om kinderen op de leiden in het zwemmen.

Geef de pen door: Bert Jonkheer

Hallo, mijn naam is Bert Jonkheer, 37 jaar getrouwd en vader van twee kinderen Sven en Fleur.

In het dagelijks leven ben ik bloemenkweker op mijn eigen kwekerij in Noordwijkerhout. Vanaf deze locatie ga ik al vanaf mijn vijfde jaar iedere woensdag met veel plezier naar het zwembad om daar eerst te leren zwemmen en later zwemles te geven bij de brigade.

Nadat ik alle brevetten heb gehaald werd mij gevraagd om les te komen geven en hiervoor mijn zweminstructeurs diploma te behalen.

De eerste jaren na het halen van mijn diploma heb ik lesgegeven voor de brevetten 1 t/m 6 later werd ik gevraagd om snorkelles te geven en dit doe ik alweer +/- 17 jaar.

Ik ben hiervoor gevraagd omdat ik bij de NRB (Noordwijkse Reddingsbrigade) bij de duikploeg zat, wij doken vaak in de Klinkenbergerplas en soms ook in Zeeland. Ook doken we een aantal keer per jaar bij de Noordwijkse golfclub. Daar kregen we een vergoeding per opgedoken golfbal uit de naastgelegen sloten. Met deze duikploeg ben ik ook mee geweest naar de kustwacht van Alaska (Kodiak Island) hier hebben wij twee weken mogen meelopen met de Amerikaanse kustwacht waarbij we onder anderen mochten mee vliegen met de helikopters en vliegtuigen. Dit was een ervaring om nooit te vergeten.

Ook heb ik ongeveer 10 jaar meegelopen in Noordwijk met de strandwacht en hiervoor de nodige diploma’s gehaald.

Nu geef ik nog steeds snorkelles en ook weer gewoon les. Ik hoop dit nog vele jaren te mogen doen.

Geef de pen door – Piet Heemskerk

Mijn naam is Piet Heemskerk, 73 jaar, in mijn werkzame leven bloem-en bloembollenkweker en vele jaren werkzaam op de bloemenveiling Flora in Rijnsburg

M’n eerste ervaringen met het “zwemmen” waren bij de zandafgravingen in de Zanderij, het gebied tussen wijk Boekhorst en Comomeer, met de hondjesslag van het ene stuk land naar het andere en van dijk naar dijk. Als de afstand te ver was, werd je er door middel van een touw door vrienden over heen getrokken. Dit was achteraf gezien  behoorlijk gevaarlijk, dus ik zal het nu zeker niemand aanraden.

Bij de NRB ben ik, inmiddels 32 jaar,begonnen met zwemonderricht, dit op aanraden van de huisarts vanwege rugklachten. Met de bus vanaf de Ireneschool naar Wassenaar, dit heeft  een paar jaar geduurd tot het Kokkerbad werd geopend. Mijn eerste brevet haalde ik in 1975, daarna ging het snel, verschillende brevetten gehaald en in 1977 werd ik gevraagd door de  toenmalige zwembadleiding, Arie en To de Haas en Bas v.d. Werken, of ik de cursus jeugdinstructeur wilde volgen, waarvoor ik in 1978 ben geslaagd.  Drie jaar later haalde ik m’n Instructeursdiploma. Toen en veel jaren daarna heb ik les gegeven, vooral zwemmend redden hogere brevetten in praktijk en theorie.

In de loop van de jaren ben Ik examinator en examenvoorzitter geworden in het Rayon West, dat loopt van hier tot onder Rotterdam  via Gouda tot hier. Ook heb ik met succes m´n docenten opleiding gevolgd en opleidingen gegeven in Leiden en Noordwijk en ben ik examinator geweest van toekomstige instructeurs.

Bestuurlijk ben ik 10 jaar bestuurslid geweest van de NRB en vanaf de oprichting van NZRB, 10 jaar voorzitter.

Met de nieuwe praktijk gerichte opleiding van instructeurs ben of was ik leercoach  van cursisten in Monster,Katwijk, Noordwijk en Leiderdorp, en ook hier ben ik beoordelaar van de cursisten die hun Proeve Van Bekwaamheid moeten doen.

Dat er bij mij thuis veel werd gedaan voor de brigade, moge blijken dat ook de kinderen, Helen,Edith en Jurgen instructeur zijn geworden en de kleinkinderen ook allemaal hebben leren zwemmen bij de brigade, en dat Lennart ook al assisteert bij het lesgeven.

Tegenwoordig kom ik bijna iedere woensdag in het zwembad voor de thee, waarna de kopjes weer naar huis gaan voor de afwas, houd toezicht om de zoveel weken in het derde uur bij de trimzwemmers en nodig Sint en Zwarte Pieten uit voor een bezoek, die dan ook iets meenemen voor de zwemmertjes.

Me vervelen doe ik nog niet, want naast mijn half uurtje zwemmen, veel fietsen en een grote {groenten} tuin, heb ik nog genoeg om handen.

Dat ik graag kom bij de brigade, is de grote saamhorigheid onder de instructeurs die, vrijwillig maar niet vrijblijvend, met hun kennis de zwemmertjes opleiden .

Piet Heemskerk

Geef de pen door – Edith

Als 7 jarig meisje haalde ik mijn eerste brevet voor zwemmend redden bij de reddingsbrigade in het Kokkerbad. Bij het schoolzwemmen haalde ik mijn a en b. Daarna ben ik blijven zwemmen, haalde alle 6 de brevetten, ging in de zomer meedoen met de strandwacht waar ik ook nog diverse diploma’s voor gehaald heb.

Op een gegeven moment ben ik gevraagd te assisteren bij de elementaire groep die toen nog Mariette les gaf. Dat heb ik altijd met plezier gedaan. Ik vond het erg leuk om de kleine kinderen watervrij te maken, vooral diegene die schreeuwend aan de kant zaten en die na een paar keer wel het water in durfde.

Tijdens mijn studie ben ik even gestopt bij de reddingsbrigade, maar in 1994 heb ik samen met Corry mijn instructeursdiploma gehaald. Ik heb  toen en nog steeds altijd met plezier lesgegeven. Tussendoor ben ik ook nog een aantal jaren gestopt toen mijn kinderen erg klein waren. Toen de oudste 5 jaar werd ben ik ook weer begonnen met het lesgeven. Ik heb vooral in het elementair lesgegeven en de laatste paar jaar stoom ik samen met Wim en Lennart de kinderen klaar voor hun A diploma. Keer op keer weer een hele uitdaging en voor die kinderen heel spannend, meestal gaat het om hun eerste diploma.

Het tweede uur geef ik les aan de kinderen die oefenen voor zwemmend redder en het derde uur is er trimzwemmen voor de dames, dit doe ik samen met wat collega’s zodat we niet elke week hoeven les te geven.

Na het lesgeven zwem ik zelf ook altijd wat baantjes. De woensdagavond is zo al heel wat jaren bezet door de brigade, wat ik altijd met plezier doe.

 

Naast de reddingsbrigade heb ik nog mijn gezin, werk ik als wijkverpleegkundige bij Buurtzorg en doe ik in mijn vrije tijd nog graag aan sport zoals hardlopen en  fietsen.

Geef de pen door: Renate

Mijn naam is Renate Breedijk. Ik ben 23 jaar oud en ik woon in Noordwijkerhout.

Als sinds mijn 5e zwem ik bij de reddingsbrigade in Noordwijkerhout waar ik vol trots mijn eerste zwemdiploma’s in ontvangst heb mogen nemen. Het zwemmen beviel mij zo goed dat ik na mijn eerste 2 zwemdiploma’s ook door wilde voor de diploma’s van het zwemmend redden. Vol enthousiasme ging ik elke woensdagavond weer naar het zwembad toe. Op een gegeven moment had ik door dat er steeds meer mensen van mijn leeftijd gevraagd werden om te komen assisteren bij het les geven. Vanaf dat moment hoopte ik elke week weer dat ze ook mij hiervoor zouden komen vragen. Ik zal dan ook nooit het moment vergeten dat Jeroen mij vroeg te komen assisteren bij het zwemles geven. Hij zei: ‘Je moet er maar even rustig over nadenken’. Nou daar heb ik geen seconde over na hoeven denken, ik zei meteen volmondig ja! Mijn geluk kon niet op! Ik ben toen vanaf mijn 15e gaan helpen met les geven. Ik heb bij verschillende instructeurs gestaan waar ik veel gezien en geleerd heb. Uiteindelijk kwam ik terecht bij Joke van Kesteren die les gaf aan de groep waar kinderen voor het eerst in het diepe gingen zwemmen. Dit kan ik mij nog goed herinneren. Een uitdagende groep om les te geven, maar ook mijn eerste groep waar ik al echt stukjes van de les zelf mocht geven. Heel spannend, maar wel datgene wat ik graag wilde. Ik kreeg op een gegeven moment dan ook de vraag of ik de instructeuropleiding wilde gaan doen. Ik lijk wel gek als ik het niet doe, dacht ik bij mezelf. Ik vind het les geven in het zwembad heerlijk en daarnaast was ik al van plan om als vervolgopleiding de PABO te gaan doen. Ik heb dit dan ook met beide handen aangepakt. Met Wim van Gijlswijk als praktijkbegeleider ben ik hieraan begonnen. Ik heb vele lessen gegeven en veel van hem geleerd. Na een kleine 2 jaar mocht ik mij dan ook, vol trots, zweminstructrice noemen. Tijdens mijn opleiding moest ik les geven aan de kinderen die de zwemslagen nog echt moesten leren, in het ondiepe bad dus. Ik vond het zo leuk bij Joke dat ik helemaal niet het water in wilde. Maar nadat ik hier eenmaal aan geproefd had wilde ik niet anders meer. Ik heb alle groepjes gehad en ben op een gegeven moment een hele tijd blijven hangen in het laatste groepje van het ondiepe. Nu, sinds ruim 1,5 jaar, sta ik in het middenbad. Een hele leuk groep waar veel uitdaging in zit. Wat zijn de kinderen trots (en deze juf ook!) als ik ze vertel dat ze naar het volgende groepje, het diepe, mogen!

Tijdens het tweede lesuur geef ik al verschillende jaren les aan kinderen die bezig zijn met zwemmend redden. Ik heb verschillende diploma’s en groepjes les gegeven. Kort geleden heb ik mijn licentie tot praktijkbegeleider behaald waardoor ik mij momenteel bezig houd met het opleiden van een kandidaat tot instructeur. Het is erg leuk om de kennis die je hebt te kunnen delen en overbrengen op anderen.

Naast deze grote hobby in het zwembad op woensdagavond, heb ik van mijn hobby ook mijn werk gemaakt. Twee jaar geleden ben ik afgestuurd aan de pabo, waarna ik gelijk aan het werk kon als juf voor een kleuterklas in Den Haag. Ik ben blij te mogen zeggen dat ik dit nu al 2 jaar met heel veel plezier doe. De spontaniteit en eerlijkheid van kleuters maakt mij elke dag weer aan het lachen.

Ik ga, nu al 18 jaar lang, nog steeds elke woensdagavond met veel plezier naar het zwembad toe. Zwemles geven aan kinderen is uitgegroeid tot een grote hobby die ik zeker van plan ben om voorlopig nog wel even voort te blijven zetten.

Groetjes,

Renate Breedijk

Geef de pen door: Alex Duivenvoorde

Hallo allemaal,

Deze keer is de eer aan mij om wat over mezelf te vertellen.

Ik ben dus Alex Duivenvoorde, 37 jaren jong en in het dagelijks leven leerkracht van groep 4 op een basisschool in Leiden.

Op zevenjarige leeftijd ging ik met een vriendje naar de reddingsbrigade toe. Het beviel me erg goed, het vriendje vond het minder leuk. Ondertussen ging ik aan de slag om zoveel mogelijk diploma’s te halen. Niet alleen in het zwembad, maar ook op het strand. Ook de nodige theorie is de revue gepasseerd. Rond m’n zestiende werd gevraagd of ik samen met een paar vrienden wilde assisteren bij het lesgeven. Dat smaakte naar meer. Dus ik heb de opleiding tot zweminstructeur gedaan.

Ondertussen ben ik ook strandwacht in Noordwijk gaan lopen. Dat heb ik twintig jaar volgehouden. Was erg leuk. Ik mocht zelfs een aantal jaren ploegleider zijn. Toen Noordwijkerhout 15 jaar geleden een eigen brigade werd, was er een tussenpersoon voor de strandwacht tussen Noordwijk en Noordwijkerhout nodig. Deze functie mocht ik een aantal jaren vervullen.

Een paar jaar geleden heb ik de taak van assistent zwembadleiding mogen vervullen. Een verantwoordelijke taak. Door mijn drukke agenda heb deze functie niet al te lang kunnen volhouden.

Zo, dat was dan mijn  geschiedenis binnen de brigade. Dan is het nu de beurt aan de volgende om een stukje over zichzelf te mogen vertellen. Veel plezier en tot woensdag!

Hartelijke groet, Alex Duivenvoorde

Geef de pen door: Joke van de Hoef

Mijn naam is Joke van de Hoef, woonachtig in Noordwijkerhout.

Wij hebben 3 dochters, 3 schoonzoons, een kleinzoon en een kleindochter .Het derde kleinkind wordt in april verwacht. Samen met mijn man hebben wij een Timmer en Onderhoudsbedrijf hierin vervul ik de administratieve taken.

Mijn hobby`s zijn op de eerste plaats natuurlijk zwemles geven en zelf zwemmen maar ook zomers varen met de boot, wandelen met de hond, tuinieren en het verzorgen van mijn 4 kippen en haan.

Als kind ben ik opgegroeid aan het water, al op jonge leeftijd heb ik zwemlessen gevolgd.

In Noordwijk tussen de duinen lag een zwembad het Golfbad. Ik kan mij nog goed herinneren dat het water altijd erg koud was het werd niet verwarmd. De kleedhokjes waren van hout met op de grond een vlondertje. Tot laat in het seizoen bleven we daar buiten zwemmen.

In de winter gingen we met een bus naar Wassenaar een heerlijk verwarmd binnen zwembad hier heb ik mijn eerste zwemdiploma`s gehaald.

In 2001 ben ik zwemlessen gaan volgen bij de Noordwijkerhoutse Zwem – en Reddingsbrigade hier heb ik de nodige brevetten gehaald. Na een tijdje geassisteerd te hebben bij het lesgeven is mij gevraagd de opleiding voor instructeur te willen gaan volgen. In 2008 ben ik hiermee begonnen en in 2010 heb ik de opleiding met succes afgerond. Hierna heb ik nog de opleiding voor examinator gevolgd. Een aantal keren per jaar examineer ik in andere zwembaden buiten Noordwijkerhout. Het examineren vindt ik heel leuk om te doen je legt veel contacten met andere verenigingen.

Mijn taken binnen de vereniging.

Op woensdagavond geef ik les aan kinderen van 5 jaar en ouder. Het omgaan met kinderen spreekt mij erg aan. Het eerste uur ga ik het water in met de kleintjes in het ondiepe gedeelte van het zwembad. Sommige kinderen zijn nog erg angstig, anderen kinderen zijn al watervrij. Na dit proces worden de zwemslagen aangeleerd, als de kinderen dit goed beheersen schuiven zij een groepje door. Het tweede uur geef ik les aan kinderen in het zwemmend redden en het derde lesuur geef ik les aan leeftijdsgenoten en zwem zelf ook met de groep mee.  Ik hoop mij nog heel lang in te mogen zetten voor de vereniging waar ik elke woensdagavond met heel veel plezier naar toe ga.

Tot ziens in het zwembad ,

Groetjes

Joke van de Hoef.

Geef de pen door: Rob van Staveren

Mijn naam is Rob van Staveren en ik ben 24 jaar. Ik woon nu bijna een jaar samen met mijn vriendin Leonie in Lisse waar wij samen een huis hebben gekocht. In het dagelijks leven werk ik in Leidschendam als Radiodiagnostisch laborant op de afdeling radiologie in het Medisch Centrum Haaglanden locatie ‘Antoniushove’.

Vanaf mijn 6de zwem ik al bij de reddingsbrigade in Noordwijkerhout, eerst bij de NRB en later bij de NZRB. Hier heb ik vele diploma’s en brevetten gehaald en in 2012 heb ik mijn instructeurs opleiding afgerond, hoewel ik al veel eerder aan de zwembad rand te vinden was om te assisteren bij het lesgeven. Naast het zwemmen in het zwembad heb ik heel wat jaren strandwacht gelopen in Noordwijk, waar ik ook een aantal brevetten heb gehaald op het strand. Na 2 jaar ploegleider te zijn geweest heb ik besloten om daar mee te stoppen. Dit aangezien ik ook mijn motorrijbewijs heb gehaald en ik graag op de zondagen wil motor rijden.

Momenteel assisteer ik Jeroen in het zwembad om alle zwemlessen zo perfect mogelijk te plannen en te laten verlopen. Dit is af en toe echt een uitdaging! Als er iemand ziek is of een keer niet kan val ik ook nog wel eens in met les geven.

Ik ga met veel plezier naar het zwembad op woensdagavond om les te geven en ik hoop dit nog lang te kunnen doen!

Geef de pen door: Stephanie van de Werken

Truus heeft mij de pen doorgegeven. Nu is het dus mijn beurt om jullie wat meer over mijzelf te vertellen.

Mijn naam is Stephanie, 29 jaar oud en geboren en getogen in Noordwijkerhout.

Samen met mijn vriend Patrick woon ik in een leuk appartement, maar we hopen met een jaartje ons nieuwe huis te kunnen betrekken.
In het dagelijks leven werk ik als farmaceutisch consulente in een openbare apotheek in Leiden. Geneesmiddelen en aandoeningen hebben mij altijd al geinteresseerd. Nu werk ik in een apotheek met een groot en hardwerkend team om de patiënt een zo goed mogelijke zorg te bieden.

Wat mijn hobby’s betreft is de reddingsbrigade toch wel de grootste en langste vrijetijdsbesteding die ik heb. Vanaf jong meisje is het zwembadwereldje mij met de paplepel ingegoten. Zo ging ik met mijn vader en mijn 2 zussen al naar de zwemlessen in het oude kokkerbad in Noordwijkerhout, waar ook mijn opa aan de badrand te vinden was. Al snel zijn we verhuisd naar zwembad de Schelft. Ik heb door de jaren heen alle zwemdiploma’s gehaald die er op mijn pad kwamen. Zodra ik oud genoeg was om mee te mogen helpen bij het lesgeven, ben ik begonnen aan mijn Zwemdinstructeursdiploma A. Het jaar daarop volgde ook het diploma voor Zweminstructeur B. De instructeursdiploma’s heb ik gehaald met een heel leuk groepje kandidaten van de Leidse reddingsbrigade. Met velen van deze groep zijn we dan ook na het afronden van onze intructeursdiploma’s doorgegaan om examinator te worden. Sinds enige jaren treed ik dus ook op als examinator bij andere verenigingen. Het leuke hiervan vind ik dat je een hoop bekende gezichten tegenkomt van andere verenigingen en zo ook regelmatig mijn oude ‘klasgenootjes’ uit Leiden weer eens zie en spreek. Daarnaast houden we natuurlijk als verenigingen met elkaar ons   instructeurniveau hoog om zo goed mogelijk zwemles te geven.
Mijn enthousiasme voor de reddingsbrigade kon niet op toen ik gevraagd werd om op rayonsniveau mee te werken aan de instructeursopleiding. Zo ben ik begonnen om, samen met Michel Boom, de workshops te regelen voor de toen net vernieuwde instructeursopleiding. Al snel groeide ik door naar HBO lid. Vanaf dat punt coördineerde ik de Hogere Bonds Opleidingen voor alle kandidaten uit heel rayon west. Erg leuk om te doen maar dat begon toch meer op een fulltime baan te lijken dan een hobby. Na enkele jaren heb ik afstand gedaan van deze functie. Ik wilde weer heel graag terug naar mijn eigen clubje, in het zwembad lesgeven, en vooral mij meer inzetten voor de eigen vereniging. En zo ben ik, na een grote omweg gemaakt te hebben, weer terug gekomen bij de NZRB. Nu heb ik het secretariaat van onze vereniging in mijn beheer. Samen met de andere bestuursleden vind ik het erg leuk werk, om de vereniging levendig en gezond te houden. We hebben een leuk team aan instructeursleden en assistenten. Ik blijf dan ook met veel plezier naar het zwembad gaan en mij bezig houden met alle taken die hierbij horen.

Tot ziens in het zwembad!!

Stephanie van de Werken

Geef de pen door: Truus Duivenvoorde

Mijn naam is Truus Duivenvoorde, woonachtig in Noordwijkerhout met manlief. We hebben 2 kinderen en een kleindochter. Ik heb “de Pen” door gekregen en daarbij de opdracht om iets te schrijven.

Zo’n 38 jaar geleden maakte ik kennis met de Reddingsbrigade Noordwijk. Mijn dochter was geboren en er moest iets gebeuren voor de conditie. Zwemmen had ik lang niet gedaan, alleen in mijn kinder- en tienerjaren.

Ik kon wel wat zwemmen maar diploma’s heb ik nooit gehaald. Ik ben in Sassenheim opgegroeid en daar leren zwemmen in het open water, in een vaart met inham, die liep bij Sassenheim noord (het is nu een mooie visplek geworden). Van blauwalg en dergelijke had je nog nooit gehoord. De koeien liepen langs het water in de wei en poepten en plasten waar ze konden, dus zal er best wat van die …….. in de vaart zijn beland. Zo ging dat in die tijd, zo’n dikke 50 jaar geleden. In die inham was een zwembad gecreëerd. Er waren steigers gemaakt om een scheiding tussen ondiep en diep water af te schermen. Bij mij weten heb ik al via school zwemlessen gehad maar diploma’s werden er door mij niet gehaald of daar deden ze nog niet aan in die tijd. Het was trouwens best een mooie gelegenheid met bij de ingang aan beide zijdes kleedhokjes voor jongens/heren en meisjes/dames. Er was ook een leuke speelweide bij. In de winter lag alles stil, er was niks overdekt. In de zomer kon je daar dus weer opnieuw beginnen. Ook ging ik later naar Warmond, maar niet naar Poelgeest dat was meer voor de “betere” man. Wij gingen in Warmond naar een groot open water wat ook wel was afgebakend  zodat de allerkleinste niet bij het diepe water konden komen.

Bij de Reddingsbrigade ben ik toen de nodige zwemdiploma’s gaan halen. Er werd mij gevraagd of ik zin had om een cursus jeugdinstructeur te gaan volgen om ook les te gaan geven. Ik ben toen eerst wat gaan assisteren om te kijken of ik daar wel geschikt voor was en ben toen de cursus gaan volgen. Dat was weer even wennen om in de boeken te duiken zeker als je de instelling hebt, dat als je ergens aan begint het ook goed moet afsluiten. Maar de studie was niet voor niks geweest en ik ben voor alle onderdelen geslaagd. Toen het zwembad ‘De Schelft’ open ging, kregen we met een andere situatie te maken. Het binnen komen voor de leerlingen ging er anders aan toe dan in het Kokkerbad.  Eerst naar binnen door een tussengang en later door de grote hal. We moesten daar ook iemand hebben om de kinderen en de ouders op te vangen. Er werd toen nog elke week contant betaald. Dat is allemaal veranderd, zoals alles anders is geworden met de jaren. Ik heb toen een periode aan de “tafel” in de hal gezeten en het 2e lesuur  les gegeven, maar dat was geen goede combinatie.

Maar ook van uit de Bond (Reddingsbrigade Nederland) werd alles anders . Er moest veel meer administratie etc. worden gedaan. Ik ben na overleg met ons team de “tafel” gaan doen. Intussen deed ik allerlei voorkomende administratieve klussen en dat groeide flink uit. De sportclubs van tegenwoordig zijn nl. gewoon bedrijven geworden door alle regels die vanuit de Overheid zijn opgesteld. Dat is op zich helemaal niet verkeerd, maar alles gaat wel geheel op vrijwillige basis en dat vergeten ze van hogere hand wel eens, denk ik. Maar ik doe het met veel plezier. Dat was dan ook voor mij de reden om met een aantal mensen uit de club  een eigen Brigade in Noordwijkerhout te gaan opzetten. Zo werden we de NZRB (Noordwijkerhoutse Zwem- en Reddingbrigade). Bij de oprichting ben ik in het bestuur gegaan en dat doe ik nog steeds.

Het seizoen 2012-2013 heb ik even aan het bad gestaan om daar weer een jaartje van mee te nemen. Het is heel leuk geweest om de kinderen weer les te geven, maar les geven en de administratie aan de” tafel” en de bestuursfunctie, ging niet geheel samen. Dus ben ik vanaf september jl. weer in de hal van de Schelft en doe daar weer de dingen die zich voordoen:  kinderen inschrijven,  ouders met vragen te woord staan etc.

Het leuke is ook dat er nu ouders met hun kinderen komen die zelf nog les hebben gehad van mij of  1 van onze andere instructeurs.  Zo zie je dat de tijd niet heeft stil gestaan. Onze kinderen hebben ook hun diploma’s bij de club gehaald en onze kleindochter ook. Dus drie generaties, leuk nu ik dit zo type.

Verder heb ik nog een aantal hobby’s met manlief zoals fietsvakanties in het buitenland en wandelen in de omgeving.

Tot ziens in de hal maar weer.

Truus Duivenvoorde